Project omschrijving

Naar de pagina van DutchDriveForUkraine

Op vrijdag 6 mei om 08:00 stipt vertrok ik (Wouter) richting Polen. Ondanks dat dit de derde keer was dat ik Oekraïense vluchtelingen ging halen uit Polen, was deze keer toch weer anders. Omdat er deze keer slechts 3 mensen aangemeld waren, ging ik alleen. 

Bijzonder was dat ik deze keer een vrouw (Kateryna) ging ophalen, waarvan ik de ouders toevallig al een keer ontmoet had. Dit ophalen ging overigens heel anders dan gepland, hierover later meer. Luistertip: zet een van deze Oekraïne nummers aan tijdens het lezen,  https://youtu.be/pmoYP_QvGsM en https://youtu.be/ruBsGe2HLmQ. Iets verder in het artikel komen we nog terug op deze nummers.

Een aantal weken geleden sprak ik samen met Paul van de TOCNL met initiatiefnemer Michael Chapman van Driving For Ukraine. Michael haalt sinds het begin van de oorlog vluchtelingen uit Polen, in het begin zelfs vanaf de grens met Oekraïne. Michael was toevallig bij mij om de hoek met zijn witte Model X die hij verhuurt voor bruiloften, zie Trouwtesla.nl. Deze keer werd zijn auto ingehuurd voor een nieuwe Nederlandse serie. Al pratende werd hij gebeld dat er 2 Oekraïense vluchtelingen op het station van Alkmaar zouden aankomen en naar Hotel de Rijper Eilanden moesten komen. Omdat Paul en ik al besloten hadden met Tesla Owners Club Nederland het initiatief van Michael te omarmen, besloten wij direct naar Alkmaar te rijden om ze daar op te vangen. Dit had nogal wat voeten in de aarde, maar uiteindelijk hebben we elkaar gevonden en hebben we hen naar het hotel gebracht. Gelukkig had Paul de tegenwoordigheid van geest om een foto te maken, die bleek later erg nuttig. 

Terug naar de rit van 6 mei. Er zouden 2 personen via Warschau reizen, waaronder de dochter (!) van de mensen die ik eerder van het station in Alkmaar haalde. In Warschau had ik voor zaterdag op zondag 2 hotelkamers geboekt, waar de gasten op adem konden komen om de volgende dag de trein te nemen naar Rzepin (een kleine plaats in het westen van Polen, vlakbij de Duitse grens). Daarnaast was er nog een derde vrouw die ook zou aansluiten, maar waarmee we weinig contact hadden, vanwege de slechte internetconnectiviteit. Kateryna, van bovenstaand echtpaar, was aan het begin van de oorlog gevlucht naar haar beste vriendin die in Egypte woont. Zij was daar vast komen te zitten, omdat ze niet de juiste papieren bleek te bezitten om naar de EU terug te vliegen. Uiteindelijk is het haar toch gelukt om een ticket naar Warschau te boeken via Istanbul. Ze zou dus vrijdagavond in Warschau aankomen, daar overnachten en naar Rzepin gaan. Maar alles gaat altijd anders dan gepland op dergelijke ritten. Op donderdagavond kregen wij al verontrustende berichten dat ze niet mocht vliegen van de autoriteiten. Terwijl ik door Duitsland reed, bleven we in nauw contact staan en leek het mogelijk om vanuit Istanbul (waar zij inmiddels was) naar Berlijn te vliegen. Op dat moment reed ik 200 km voor Berlijn. Aldus de plannen omgegooid en het plan gemaakt om haar bij de gate van het vliegveld van Berlijn op te vangen. Aangezien ik wat tijd over had nu, heb ik op mijn gemak geladen tot 100% bij de Supercharger van Berlijn.

Bij deze Supercharger ontmoette ik leden van de Ierse TOC. Wat een helden! Zij waren al 3 dagen onderweg vanuit Ierland met 10 Tesla’s om vluchtelingen diep uit Polen op te halen.

Eenmaal 100% volgeladen, op naar het vliegveld van Berlijn. Veel later dan verwacht kwam Kateryna door de gate, ik vermoed dat de papieren grondig gecontroleerd werden.  Elkaar vinden was makkelijk, we hadden afgesproken bij de gouden BMW die bij de gate stond. Gelukkig had Paul een foto van mij met haar ouders gemaakt, zodat zij mij kon herkennen, maar ook wist dat het vertrouwd was. 

Aangezien ik nog meer gasten had die op dat moment in Oost en Zuid Polen waren, moesten wij alsnog door naar Rzepin, terwijl Kateryna natuurlijk liever direct naar haar ouders wilde, maar ze begreep dat het even niet anders kon. Rzepin ligt gelukkig op slechts anderhalf uur rijden van het vliegveld.

Ik had mij voorgenomen om op weg naar Rzepin nog even proberen te laden bij een snellader van Orlen. Niet dat wij deze lader nodig hebben, want vanaf de Supercharger Berlijn kan je retour Rzepin halen, maar een noodlocatie om te laden is altijd handig, ik wilde het even testen. Dat laden ging prima, ik had vooraf de Orlen app geïnstalleerd en had uiteraard mijn CCS adapter (nodig voor ‘oude’ Tesla’s) bij mij. De auto laadde met 100kW op, een prima snelheid. Na deze geslaagde test, door naar het hotel in Rzepin, waar ik voor de gasten en mij kamers had gereserveerd.

Wij kwamen vrijdagavond aan en zouden zondagochtend naar Nederland vertrekken (de overige gasten zouden zaterdagmiddag met de trein arriveren). Deze zaterdag had ik ‘vrij’ gepland omdat ik enerzijds voldoende uitgerust wilde zijn voor de terugweg (ik was immers alleen), maar anderzijds om een aantal hotels te bezoeken om hen te helpen met laadpunten. Op deze foto ziet u de uiterst vriendelijke eigenaars van Motel U Olka, vlak buiten Rzepin. Via Tesla hadden wij kunnen regelen dat zij (gratis) 4 Tesla laadpunten toegestuurd kregen. Deze worden door een lokale elektricien aangesloten. Dit betekent dat de volgende keer er hier met 4 elektrische auto’s (ook niet Tesla) geladen kan worden. 

Onze volgende stop was Hotel Park te Rzepin, waar ze al zeer goed bezig zijn met opwekking van eigen panelen. Ook zij willen graag laadpalen, deze zijn inmiddels door Tesla naar hen verzonden. Ook het hotel waarin wij verbleven wilde graag laadpalen. In totaal zijn er door Tesla 9 gratis laadstation naar deze hotels verstuurd, waarvoor dank!

Deze dag had ik nooit tot een goed einde kunnen brengen zonder mijn goede Poolse vriend Robert Skiba, die op zaterdagochtend om 06:00 uur al vertrok naar Rzepin om mij die dag te helpen met de communicatie met alle hotels. Wij hebben hem als ‘erelid’ een jas van de TOCNL gegeven. Door deze TOCNL- jassen zijn wij herkenbaar op de plekken waar wij vluchtelingen ophalen. De aanschaf van deze jassen is mede mogelijk gemaakt door Herbert van www.tesland.nl, hartelijk dank daarvoor.

Op zaterdagmiddag haalde ik samen met Kateryna en Robert onze laatste gast (Olga) op van het station in Rzepin. Helaas lukte het de derde gast niet om Rzepin te bereiken, zij is na een verblijf van een aantal dagen in een vluchtelingenkamp in het zuiden van Polen, met een tourbus alsnog in Nederland gekomen. Op het station van Rzepin waren er veel bussen. Dit bleek vervoer voor vluchtelingen te zijn, die vanaf daar met de trein naar Berlijn gingen. Deze mensen zagen er vermoeid uit en de aanblik van hele gezinnen daar op het station, gaven een treurige aanblik van de gevolgen van deze oorlog. Aan de andere kan was ik blij dat wij als club een kleine bijdrage kunnen leveren aan een aantal mensen. Wij gaan contact zoeken met de vrijwilligers in Rzepin van het Rode Kruis om eventueel gestrande reizigers vanuit daar mee te nemen. 

Olga was best bang, wat ook logisch is omdat je als vrouw alleen natuurlijk kwetsbaar bent en zij ons helemaal niet kende. Daarom, had ik haar vooraf al in contact gebracht met een vrouw die wij eerder gehaald hadden. Zij heeft haar ook kunnen vertellen hoe alles in Nederland zou gaan. Tevens had ik aan Kateryna gevraagd of zij mee wilde gaan naar het station, zodat er iemand bij was die haar taal sprak, beide gasten spreken vrijwel geen Engels. Omdat het station van Rzepin klein is, hadden we onze gast snel gevonden en reden we naar het hotel. De volgende ochtend zouden we om 08:00 vertrekken. 

We vertrokken netjes op tijd. Kateryna was natuurlijk erg blij eindelijk haar ouders, na 2 maanden, weer te gaan zien. De dames praatten honderduit met elkaar, terwijl er op zondagochtend vrijwel niemand op de weg was. Eenmaal meer aan elkaar gewend, legde ik uit hoe ze Spotify van de auto konden bedienen. De rest van de weg luisteden wij populaire Oekraïense muziek. Uiteraard geheel onbekend voor mij, maar deze 2 songs wil ik u niet onthouden: https://youtu.be/pmoYP_QvGsM en https://youtu.be/ruBsGe2HLmQ, van de populaire zanger Okean Elzy.

Uiteraard is contact met het thuisfront essentieel voor de vluchtelingen. Wij zijn dankbaar voor de 4G routers die via Jeroen Lettinck door Alcadis (www.alcadis.nl) kosteloos beschikbaar gesteld zijn. Op deze wijze kunnen onze gasten met hun telefoon op de wifi inloggen en hebben zij de gehele rit de beschikking over snel internet. 

De rit verliep prima. Aan het begin van de avond bereikten wij Hotel De Rijper eilanden, waar inmiddels meer dan 200 Oekraïense vluchtelingen worden opgevangen. De eigenares Lucy is zeer betrokken met deze mensen en het verblijf hier is uitmuntend te noemen. Er worden allerlei activiteiten georganiseerd en Lucy zelf geeft Nederlandse les. Het herenigen van dochter met haar ouders, was met afstand het mooiste moment dat ik heb mogen meemaken op de 3 ritten. De vader omhelsde mij en liet lang niet los….

Ik ben blij dit voor de mensen te kunnen doen. Mocht jij ook willen helpen met rijden, meld je dan hier aan:

Een financiële bijdrage voor de kosten, is ook welkom. Donatiegelden worden enkel direct gebruikt voor de vluchtelingen.

Door Wouter v.E.